Skocz do zawartości
  • Akt a kicz


    admin

    kicz.jpg.d3693ed1ed698fbf5206655d9932ac8b.jpgNastępną fazą rozmyślań na temat poprawności w fotografii aktu jest kicz. Definicja kiczu mówi o brzydocie i lichości oraz małej wartości artystycznej. Jednak bywał on n celowo wykorzystywany w twórczości jako forma przekory i zaprzeczenia akademickim standardom. Jednym z pierwszych przejawów tego rodzaju podejścia do sztuki był dadaizm i pop-art, którego najwybitniejszym przedstawicielem był Andy Warhol. Współczesne plastikowe kicze zdjęciowe przedstawiają w prosty sposób erotycznie pobudzające, roznegliżowane nagie dziewczyny i nagich mężczyzn. Nie zapominajmy jednak, że to co dzisiaj zostało nazwane kiczem, jutro może być nowym trendem w sztuce. Przykładem mogą być amerykańskie czy też francuskie pocztówki z pin-up girls – kiedyś uważane za kiczowate elementy masowej kultury służące jedynie żołnierzom w Wietnamie, dzisiaj sprzedawane są na aukcjach dla kolekcjonerów za niewiarygodne pieniądze. Rewelacyjnie dobrane kiczowate stylizacje na lata 50., scenografia czy plener w połączeniu z nagością składają się na znakomite, kolorowe i czarno-białe zdjęcia, które dowodzą ogromnych umiejętności oraz znakomitego warsztatu. Kicz jest określeniem silnie pejoratywnym i często kontrowersyjnym. Samo określenie powstało ok. 1870 roku w monachijskich kołach malarskich i pierwotnie dotyczyło tylko obrazów. Bywa, że kicz wykorzystywany jest w celach komercyjnych, gdyż twórczość schlebiająca popularnym gustom zwykle łatwiej się sprzedaje niż dzieła nowatorskie, zaskakujące widza czymś dotąd nieznanym.

    kicz2.jpg.9daf56452effd8c7981edf4a7493e67a.jpgPrzykładem ukazywania prze­ry­so­wa­nych, te­atral­nych, sur­re­ali­stycz­nych pro­wo­ku­ją­cych zdję­ć był David La­Cha­pel­le, uważany przez niektórych krytyków za króla kiczu. Jego fotografia zbu­do­wa­na jest na es­te­ty­ce surrealizmie i campie. Prze­rost formy, gro­te­ska i me­lo­dra­mat w po­łą­cze­niu z glamourem, wiel­ką modą, neo­no­wy­mi ko­lo­ra­mi oraz do­pra­co­wa­ną w naj­mniej­szym de­ta­lu sce­no­gra­fią budzi szereg emocji od rozczarowania do podziwu. Dla jednych zdjęcia są kiczem, dla drugich mogą oznaczać wielowymiarowy pogląd na rzeczywistość, w której żyjemy. Sława, bogactwo, cukierkowy świat i teatralne inscenizacje służą do przedstawienia ciemnego obrazu popkultury. Historia o świecie konsumpcji, destrukcji, religii, seksualności, nierównościach społecznych i wojnie jest kolorowo ukazywana, ale wcale nie kojarzy się z sielanką. Pewne jest to, że LaChapelle bawi się stereotypami i prowokuje.

    Cyfrowa ewolucja sprawiła, że fotografia aktu stała się dostępna praktycznie dla każdego. Kiedyś godnymi miana artysty byli ludzie wszechstronni, tworzący w sposób przemyślany, przełamujący kolejne bariery, nowatorscy  i walczący ze stereotypami. Niebywały talent szedł w parze z ciężką pracą. Niestety, zmiany w zbiorowej świadomości potoczyły się w XX wieku w kierunku, który wyrządził sztuce i samym artystom olbrzymią krzywdę, a szczególnie fotografii. Przy ułatwionym dostępie do narzędzi i pozornej łatwości wykonania dobrego zdjęcia stała się ona przerysowanym przykładem wszystkiego, co jest nie tak ze sztuką w XXI wieku, a więc stała się kiczem.



    Opinie użytkowników

    Rekomendowane komentarze

    Brak komentarzy do wyświetlenia


×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Prosimy o zapoznanie sie z Regulaminem {term} oraz Polityką Prywatności Polityka prywatności. Dalsze korzystanie z serwisu jest równoznaczne z ich znajomością oraz wyrażaniem świadomej i dobrowolnej zgody na ich przestrzeganie