Skocz do zawartości
  • Akt w Neoklasycyźmie


    admin

    Jean-Auguste-Dominique Ingres, Odaliska i niewolnica, 1842

    neoklasycyzm.jpg.c825eae9e0e59013d38da71f12c866d2.jpg

    Wraz z kolejną epoką przychodzą nowe zmiany wynikające z buntu nowego pokolenia artystów wobec zastanej estetyki. Zbieg wydarzeń i odkryć oraz rozwój idei jaki nastąpił w drugiej połowie XVIII wieku, przywrócił do malarstwa monumentalne sceny historyczne oraz kanon piękna wywiedziony z rzeźby starożytnej. Nastąpił więc powrót do antyku.

     

     


     

     


     

    Jacques-Louis David, Sabinki, 1799

    sabinki.jpg.740c1b78544cfce1fd3e41d563985197.jpg

    Malarzem, który najwybitniej tworzył akty w tym okresie był Jacques-Louis David, który najczęściej ukazywał w swoich kompozycjach bohaterów scen historycznych i mitologicznych. Jego fenomen polegał na tym, że potrafił on przedstawić na płótnie klasyczny kanon proporcji znany z dzieł sztuki starożytnej. Przykładem jest dzieło Sabinki, które ukazuje dwóch wojowników na pierwszym planie, rozdzielonych przez kobietę, podczas gdy w tle rozgrywa się chaotyczna bitwa. Jeden z mężczyzn namalowany jest tyłem, w rozkroku trzymając w rękach tarczę oraz włócznie. Drugi natomiast przedstawiony został przodem, w trochę podobnej pozie, jednak sprawia wrażenie jakby się odsłaniał. Ciała walczących zostały wykonane bardzo poprawnie i sprawiają wrażenie zatrzymanych w ruchu. Prawdopodobnie artysta wzorował się na rzeźbach lub antycznych wazach.

     

    Jacques-Louis David, Psyche i Kupidyn, 1817

    psyche.jpg.9eaf37f2cdd7b22bf8ee00a55ac170e5.jpg

    Wydaje się, że Davida bardziej interesowały akty męskie niż kobiece. W kolejnym jego dziele Psyche i Kupidyn, gdzie kobieta ukazana jest w pozycji śpiącej Wenus, większe znaczenie odgrywa mężczyzna, pomimo ukazania dwóch nagich ciał. Kupidyn znalazł się na pierwszym planie i przysłania nieco boginię.

     

     

     

     

     

     

    Jacques-Louis David, Miłość Heleny i Parysa, 1788

    helena.jpg.6c2d82c53ceed2fa465ba425777409bb.jpg

    Podobnie w scenie Parys z Heleną, akt został przedstawiony w przewrotny sposób, na którym widnieje nagi  heros i ubrana jego wybranka.

    Historia ich miłości a w konsekwencji wojny trojańskiej była opowiadana przez Homera i znalazła się w Metamorfozach Owidiusza oraz w jego innym dziele Heroidy. Najczęstszym tematem jednak było uprowadzenie Heleny lub sąd Parysa. David odszedł od tradycji i dwukrotnie namalował obrazy przedstawiające intymne spotkanie kochanków.

     

     

     

    Jean-Auguste-Dominique Ingres, Kapiąca się, 1808

    kapiaca.jpg.a5b75fcedb02b2e3faec775de340761a.jpg

    Drugim mistrzem aktów w neoklasycyzmie był Jean-Auguste-Dominique, który zasłynął także z doskonałych portretów. Do najbardziej znanych jego dzieł należy Kąpiąca się, który ujmuje harmonią przedstawienia oraz charakterystyczną dla artysty misterną i płynną linią.

    Cały akt wypełnia kompozycje pozbawiona wszelkiej anegdoty i narracji. Gdy patrzy się na ciało kobiety dostrzega się gładką, półprzejrzystą skórę. Proporcje, forma i kolorystyka całego dzieła zdradzają silną inspirację malarstwem manierystycznym.

     

     

     

    Jacques-Louis David, Wielka odaliska, 1814

    wielka.jpg.27f68472e2b097dcf0acabe43a428450.jpg

    Drugi bardzo znany obraz aktu tego malarza powstał na zamówienie  Karoliny Murat, siostry Napoleona i ówczesnej królowej Neapolu. Artysta specjalnie przyjechał do Włoch, aby stworzyć jej portret. Wielka odaliska zdradza silne inspiracje sztuką baroku. Jest to przykład kompozycji w typie - Wenus z lustrem Valezqueza, z leżącą postacią ujętą tyłem.

    Jednak jest tu pewna wyjątkowość wprowadzona przez Ingresa, mianowicie widoczne są dekoracje orientalne. To efekt podążania za ówczesną modą, zwiastujące fascynację orientem, która właśnie zaczęła się rozwijać nie tylko w sztuce, ale i w literaturze.

     

    Jean-Auguste-Dominique Ingres, Łaźnia turecka, 1862

    laznia.jpg.898f594297d7aa6afe899f3bf5b0ada0.jpg

    Artysta wyraźnie widział piękno w kobiecych kształtach, chociaż stworzył również akt męski. Zaskakującym i ciekawym jego dziełem był obraz Łaźnia turecka, gdzie cała scena przedstawia nagie kobiety.

    Jednak to, co przykuwa uwagę to ukazana na pierwszym planie postać przypominająca tą z obrazu Kąpiąca się. Ponoć to typowe dla tego malarza, że lubił na swoich pracach powtarzać raz namalowane już motywy.

    Cała kompozycja emanuje aurą spokoju i harmonii. Znowu da się zauważyć charakterystyczną, łagodną linię oraz jasny kolor karnacji.

    Dzieło to powstało, kiedy artysta miał 82 lata, na zamówienie cesarza Napoleona Józefa Bonaparte, jednak okazało się zbyt szokujące dla jego małżonki i zostało odesłane artyście.

     

    Edytowane przez admin



    Opinie użytkowników

    Rekomendowane komentarze

    Brak komentarzy do wyświetlenia


×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Prosimy o zapoznanie sie z Regulaminem {term} oraz Polityką Prywatności Polityka prywatności. Dalsze korzystanie z serwisu jest równoznaczne z ich znajomością oraz wyrażaniem świadomej i dobrowolnej zgody na ich przestrzeganie