Skocz do zawartości
  • Historia aktu w fotografii


    admin

    Oficjalne narodziny fotografii datuje się na 1839 rok, kiedy to fizyk Dominique Francis Arago na posiedzeniu Francuskiej Akademii Nauk ogłosił wynalazek dagerotypii. Metoda ta, polegała na naświetlaniu w camera obscura srebrnej płytki. Ze względu na niską światłoczułość tych materiałów na pierwszych zdjęciach znalazły się głównie krajobrazy, martwe natury i architektura. Nie trzeba było jednak długo czekać na akty, bowiem pierwsze z nich pojawiły się rok po oficjalnym wynalezieniu tego cudu. Dagerotypistów interesowało fotografowanie ludzi i ich ciał. Nie było to wcale takie proste jakby się dziś mogło wydawać. Naświetlanie trwało zwykle około 20-minut, aby model się nie poruszył, stosowano specjalne podpórki do podtrzymywania głowy podczas pozowania.

    2.jpg.4b8189827c57ad41f67b79be548d6749.jpgJednym z pierwszych twórców aktów fotograficznych był Noël Paymal Lerebours. Jego pierwsze dagerotypy pochodzą z 1840 roku. Wczesne fotografie aktu nie były tylko odwzorowaniem czy namiastką malarstwa, miały bowiem na nie wyraźny wpływ. Używali ich nawet tak wielcy artyści jak Eugene Delacroix.

    Fotografowie robili w swoich studiach zdjęcia nagich modelek, po czym sprzedawali je malarzom, którzy nie musieli płacić dodatkowych kosztów za cały dzień pozowania.

     

     

     

     

     

     

     

     


     

    3.jpg.a5c685289584ddaeb1e26aab136997b7.jpgFotografia aktu narodziła się w epoce wiktoriańskiej, gdy panie chodziły odziane od stóp do głów. Więc tym bardziej nagie zdjęcia, szczególnie kobiet były mocno pożądane przez mężczyzn. W malarstwie powstawały dzieła o tematyce religijnej, których tematyka usprawiedliwiała nagość, natomiast fotografia stosowała kompozycje i układy naśladujące pierwowzór w obrazach i rzeźbach. Wraz z upływem lat trendy się zmieniły. Fascynacja Dalekim Wschodem sprawiła, że w fotografii coraz częściej zaczęły pojawiać się elementy orientalne, co więcej, popularną praktyką stało się fotografowanie ciała ze względu na nie samo. Początkowo tłem były pomieszczenia salonu, dopiero po kilkudziesięciu latach zaczęto wychodzić na zewnątrz.

     

     

    4.jpg.828fc90a5cb257716854617005424dea.jpgArtyści zaczęli korzystać z możliwości jakie daje fotografia. Stare akty nie przypominają dzisiejszych okładek magazynów, ale są godne uwagi. W latach 50 tych popularną gwiazdą aparatu była Marilyn Monroe, która już w 1949 roku zaczęła pozować nago jako modelka. Zdjęcia zakupione w 1953 roku przez H. Hefnera trafiły do pierwszego numeru Playboya. Postać Monroe wytyczyła nowe trendy w pojmowaniu seksapilu – powstał ideał kobiety. Nadeszły zupełnie nowe czasy dla fotografii, nagości i erotyzmu. Nagość kobiety lub mężczyzny, z pięknym charakterystycznym światłem, w dobrym klimacie, przekazujący pewną informację od autora to właśnie akt artystyczny.

     

    Wielkie produkcje kampanii reklamowych czy największych magazynów na świecie przemycają elementy nagości do świata publicznego. Jak się okazuje jest to dobry motyw na szybkie zwrócenie uwagi widzów. Kolorowe, dobrze przygotowane zdjęcia w procesie postprodukcji - retusz, szparowanie oraz poprawianie niedoskonałości mają ogromny wpływ na sprzedaż produktów.

    Dobrze zrealizowane artystyczne projekty są chętnie oglądane przez znawców tematu. Z pewnością i takie zdjęcia są wartościowe i wymagają od autorów ogromnej wiedzy i znakomitego warsztatu.

     

    Są momenty, kiedy nagość całkowita nie jest potrzebna, kiedy zakrywanie intymnych części ciała powoduje, że wprowadzenie przez artystę pewnej tajemnicy, zmysłowości lub nieoczywistości. Pozostawia znak zapytania, na który odpowiadają sami widzowie. Są portrety, w których nagość odsłania charakter fotografowanej postaci, opowiada historię czy odkrywa tajemnice jej wnętrza. Nagość nie zawsze jest na pierwszym planie. Może być wypełnieniem lub uzupełnieniem obrazu.

    J979878888_amelia(54).jpg.9f2568bbb5c5571d040efb0c114e0dc3.jpgeśli chodzi o fotografię glamour główną rolę na zdjęciu odgrywa prezentowana osoba, która może być przedstawiana w romantyczny lub seksualnie pociągający sposób. Glamourowy portret z dobrym światłem i ciekawie ustawionym ciałem to z pewnością dzieło wymagające wielu godzin pracy, nie tylko samego fotografa, ale dodatkowo różnych osób m.in operatorów światła, stylistów, wizarzystów, grafików, choreografów, czy fryzjerów. Widzowie bardzo lubią takie zdjęcia. Kupują je wydawcy kolorowych magazynów. Same modelki dość często proszą  o  dobrą postprodukcję i retusz.

    Zdarza się, że zdjęcia padają ofiarą krytyki  za nienaturalność i wręcz oszustwo ze strony producentów sesji. Dość często na forach internetowych lub w złośliwych komentarzach pod zdjęciami można przeczytać o plastiku (efekt retuszu), silikonowych piersiach modelek czy botoksowych ustach. Tego typu fotografia ukazuje piękno kobiecego ciała, a że nienaturalne i wyidealizowane, to już jest inna sprawa.

    Ludzkie ciało jest idealnym przedmiotem fotografii od samego jej początku. Ubrane czy rozebrane daje nieograniczone możliwości przekazu. Czasami jest zdjęcia ukazywane są w poważny, elegancki sposób innym razem w groteskowy i kiczowaty, ale ciągle stanowią źródło ciekawości i ekscytacji. Fotografia daje możliwość ukrywania wad ludzkiego ciała oraz ukazywania największych jego zalet.



     

    Francuz Felix-Jacques Moulin także zasłynął z robienia aktów. Założył swoje studio fotograficzne w 1849 roku na Montmartre. Miał szansę na zbicie gigantycznego majątku, ale niestety, nie było mu to pisane. Pomimo sympatii ówczesnych malarzy, często inspirujący się jego fotografiami sąd uznał jego twórczość za zbyt obsceniczną i zakazał jej rozpowszechniania. Nawet kara więzienia nie powstrzymała Moulina przed kontynuowaniem swojej działalności. Nadal robił zdjęcia aktów, tyle że sprzedawał je znanym sobie odbiorcom.

    Ciekawy cykl składający się z 32 aktów stworzył Jean Louis Marie Eugene Durieu, na których inspiracje czerpał malarz Delacroix. Jedna z fotografii Akt od tyłu trafiła na okładkę książki "La photographie, histoire d'un art",  której autorem był Jean-Luc Daval. Po tej publikacji praca malarza i fotografa stała się popularna i była wielokrotnie prezentowana na wystawach.

    Niewątpliwie to fotografii zawdzięczamy odejście od idealizacji, upiększania ciała a przez to szczerość i naturalność przedstawień. Pionierem w uchwyceniu ruchu aktu w fotografii był także Helmut Newton. Jego zdjęcia niewątpliwie stanowią rewolucję dla kategorii aktu. To coś, czego nigdy wcześniej nie było - zmysłowość połączona z ekspresją. Niemiecki fotograf był bowiem zafascynowany kobiecością. na swoich zdjęciach dawał wyraz temu, że czuje się zdominowany przez kobiety, że to one mają nad nim władzę, a tym samym, że przewyższają one mężczyzn bynajmniej nie tylko ze względu na urodę.

     

    6.jpg.3daaef2569c7e50ad5db643a2987adfc.jpgW XX wieku fotografia stała się sztuką równoprawną z malarstwem. Przyczynił się do tego Man Ray, amerykański malarz. Przyjechał on do Paryża i włączył się w tamtejsze życie artystyczne. Jego muzą stała się artystka Kiki de Montparnasse. Zajął się jej fotografowaniem i zyskał duże uznanie, szczególnie na uwagę zasługuje akt przedstawiający siedząca kobietę z turbanem na głowie, pokazaną od tyłu, której widać jedynie jej plecy i głowę. Drobnym surrealistycznym akcentem są namalowane na plecach modelki dwa otwory rezonansowe, takie jak mają skrzypce i wiolonczela. Zwężenie talii i zaokrąglenie bioder rzeczywiście przywodzi na myśl instrument muzyczny. Poza i sam tytuł nawiązuje do dzieła Wielkiej kąpiącej się Ingresa. Artystę bardziej niż piękno ciała interesowała jednak forma i oryginalność jej pokazania. Man Ray, podobnie jak liczna i wielonarodowa grupą artystów z kręgu surrealizmu i dadaizmu, przełamywał tabu i schematy, krępujące dotąd sztukę.

     

     

     

     

     

     

    Niekwestionowanym pionierem fotografii erotycznej w Polsce był Władysław Pawelec – artysta fotograf, który przez ponad 30 lat zajmował się portretem i aktem kobiecym. Zostawił po sobie spadek bardzo intymnych opowiadań o kobietach, o ich pragnieniach, marzeniach i snach, ale także o ich cielesnej urodzie. Jego tworzywem stało się zarówno to co widzialne, jak i przede wszystkim to, co niewidzialne, a co buduje klimat, atmosferę, aluzje, niedopowiedzenie. Wyróżnia się go spośród wielu innych fotografów aktu. Droga, jaką przebył w swej karierze fotografa nie była prosta. Początkowo podjął studia medyczne, pracował w laboratoriach i instytutach badawczych przemysłu farmaceutycznego. W tamtym czasie zapoznał się z metodami fotografii naukowej w szerokim zakresie - do zdjęć przy pomocy mikroskopu elektronowego. Dość wcześnie ujawniły się jego zainteresowania portretem i aktem kobiecym. Jak wspomina artysta - w wyborze tej specjalności pomogła mu wrodzona łatwość w porozumiewaniu się z płcią żeńską.

     

    1246057698_cWacawWantuch(25).thumb.jpg.c0ff7c731f9d154f0b7810f1301a8f70.jpgKolejnym wielkim twórcą aktów polskich jest Wacław Wantuch. Traktuje nagie ciało kobiety jak piękną formę, doszukuje się geometrii i abstrakcyjnego kształtu. Z wykształcenia jest rzeźbiarzem, ale mimo to po mistrzowsku posługuje się aparatem. To co najbardziej zachwyca to trójwymiarowość ciała kobiety. Stworzył siedemdziesiąt wystaw i trzy albumowe bestsellery, stanowiące kanon czarno-białego aktu polskiego w XXI wieku. Jego dzieła są doskonałe przez nieomylne wybranie fragmentów nagiej kobiety, aby uzyskać zamierzony cel. Sens jego fotografii tkwi w szczegółach. Kolor tak naprawdę nie ma znaczenia.

    Polscy fotografowie aktu od wielu lat są w ścisłej światowej czołówce fotografów światowych. Tak jak w wielu innych dziedzinach także w fotografii artystycznej Polacy mają silne swoje przedstawicielstwo. Nasi rodacy wyróżnieni nagrodą  FIAP to m.in: Andrzej Borys, Mieczysław Cybulski, Łukasz Gurdak, Zygmunt Kozimor, Andrzej Krynicki, Paweł Matyka, Wacław Nowak i Zbigniew Stokłosa.

    Akt to nieśmiertelny i od zawsze mający swoich wielbicieli temat w sztuce. Wszedł do fotografii bocznymi drzwiami. Zdjęć nagich modelek używali jako pomocy malarskiej najwięksi mistrzowie. Oczywiście bardzo szybko wydostał się z malarskich pracowni i trafił przed oczy publiczności. Do dziś akt pozostaje jednym z bardziej lubianych i fascynujących tematów w fotografii.

     

    Edytowane przez admin



    Opinie użytkowników

    Rekomendowane komentarze

    Brak komentarzy do wyświetlenia


×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Prosimy o zapoznanie sie z Regulaminem {term} oraz Polityką Prywatności Polityka prywatności. Dalsze korzystanie z serwisu jest równoznaczne z ich znajomością oraz wyrażaniem świadomej i dobrowolnej zgody na ich przestrzeganie